SHIFT+DELETE

Geçerken Uğrayanlar-1

2011-08-06T04:09:00.005+03:00

Yazar tıkanması gibi sosyolog travması diye de bir durum var imiş.

YABANCILAŞMA/1

2011-06-11T23:35:00.003+03:00

"Gençliğimde bir banka memuruydum.

Müşteriler arasında bir gömlek yapımcısını anımsıyorum.Banka müdürü, adamın kredisini sırf ona acıdığı için yenilerdi. Zavallı gömlek yapımcısı hep iflasın eşiğindeydi.Yaptığı gömlekler kötü değildi,ama alan yoktu.

Bir gece gömlek yapımcısını bir melek ziyaret etti. Ertesi sabah uyandığında adam ışığı görmüş bulunuyordu. Hemen yataktan aşağı atladı.

İlk işi, işletmesinin adını Uruguay Socieded Anonima'ya çevirmek oldu; baş harfleri U.SA olan vatansever bir ad. Yapımcının ikinci işi gömleklerinin yakasına , tam bir dürüstlükle "U.S.A yapımı" diye etiket dikmek oldu. Üçüncü iş gömlekleri peynir ekmek gibi satmak oldu. Dördüncü işi de borçlarını ödeyip tonlarla para kazanmak oldu."

Eduardo Galeano

Merhaba :)

Father and Daughter...

2009-06-21T13:43:00.006+03:00

Oturup bir babalar günü yazısı yazmaya niyetli değilim. Zaten ciddi anlamda elimi sürmüyorum bloga, tamamen bir toparlama,ayıklama ve yenileme niyetim var 1-2 ay içerisinde.
Filmi seyredince bir iki satır yazmak istedim sadece. Bugün seyretmiş olmam bir tesadüf sadece:) Yoksa özelleştirilmiş gün takıntım yok ne mutlu ki...

Babama düşkünlüğüm meşhurdur benim. Nasıl anlatılır bilmem de hayati bir parçam gibi. Çok dillendirmem bunu belki, babamı görünce şımarmam falan ama çok hassas bir noktadadır benim için. 4-5 yaşlarımdaymışım herhalde, ben hatırlamıyorum. O zaman serde gençlik de var tabi, omuzlarından indirmezmiş beni. Bir gün o kadar çok oynamışız ki, alt alta üst üste boğuşmuşuz saatlerce. Durup uzun uzun bakmışım 'baba yaa,sen beni çok mu seviyorsun' demişim:)) Hala anlatır... Benim de hafiften gözlerim dolar, ama çaktırmam... Allah seninle birlikte nice uzun ömürler nasib etsin Babammm. Eksikliğini göstermesin, muhabbetimiz daim olsun senelerce. Seni çok seviyorum....

Not: Bu filmi benimle paylaşıp sabah sabah ağlatan ddarko'ya sevgiler ve teşekkürler:)

Kesinti

2009-05-07T12:04:00.007+03:00

Bir süredir yazamıyorum, bir süre daha yazamayacağım gibi görünüyor. Yazmak istediğim pek çok şey olmasının yanında, blog üzerinde de değişikliğe gitmeye karar verdim.
Bu arada Edmondo De Amicis hakkındaki düşüncelerinizi, ve özellikle Çocuk Kalbi romanına bakışınızı burada paylaşırsanız çok sevinirim. (dersi yarıda kesip müdür odasına gitmek zorunda kalan öğretmenin "ben gelene kadar siz de ..... "diye ödev vermesi gibi oldu biraz:))
Düşünceleriniz önemli benim için. Teşekkür ediyorum şimdiden. Sağlıcakla kalınız.

Dünya'nın Bütün 'Kandahar'larına Yolculuk

2009-03-18T19:51:00.014+02:00

Yemin ederim bilerek yapmıyorum.. Ben böyle bir insan değilim. Depresif değilim mesela. İşim gücüm iç karartmak hiç değil. Buraya ne zaman ne yazsam maalesef ki iç açmıyor, açsa da bunu sıklıkla yapmıyorum galiba. Bu girişten de anlayın ki yine
başlıyorum :)

***

İran Sineması, bir ara mutlaka zaman ayırmak istediğim bir derya. Elimi atmadan önce zor bela toparladığım birkaç yönetmenin filmlerini bitirmem ve sindirmem lazım ki maymun iştahlılığıma bir yenisini daha eklemeyeyim.Neyse konumuz
İran’lı yönetmen Mohsen Makhmalbaf ‘ın ‘Kandahar’ filmi. Filmden önce Malkhmalbaf hakkında birkaç şey eklemek isterim. Daha önce hiçbir filmini seyretmedim. Kandahar daha önce defalarca ismini duyduğum fakat seyredemediğim bir filmdi.İlginç olanı televizyonda seyretme şansı bulmuş olmam. Kanal 24 ün salı günleri insanlara yaptığı güzel bir hizmettir Tematik Film Kuşağı.Hem alt yazılı hem de sadece 1-2 reklamla bölünüyor film.Televizyon haftanın bazı günleri işe yarayabiliyormuş yani.

Mohsen Makhmalbaf, İran sinemasının önde gelen yönetmenlerinden biri. 26 ödülün sahibi. Yönetmen olabilmek, düşüncelerini sinemayla hayata aktarabilmek için epey zorluklardan geçmiş Makhmalbaf. Yaşadığı bütün zorlukların üzerine yönetmen olmasından çok, 1996 yılında Makhmalbaf Film Evi’ni kurup kendisini çocuklarının da dahil olduğu genç sinemacılara adaması daha fazla ilgimi çekti. 1987 yılında çektiği “Bisikletçi” filminde kızı Samira Makhmalbaf’ ı oynatmış ve aslında kızının da yolunu çizmiştir. 14 yaşında aldığı eğitimi birakarak sinema eğitimi almak isteyen kızına, 8 yıl boyunca evde eğitim vermiştir. Yasal yollarla kadınlar için bir sinema eğitim merkezi açmasına izin verilmemiştir çünkü. Samira Malkhmalbaf 17 yaşında ilk yönetmenlik deneyimini yaşar ve “ELMA” filmini çeker. Cannes Film Festivaline katılan en genç yönetmen ünvanını alır.

SAFAR E GANDEHAR

“Bence Afganistan’daki Buda heykelini kimse yıkmadı… O heykel insanlıktan utanç duyduğu için kendisi yıkıldı. Dünyanın Afganistan gerçeğine karşı gösterdiği duyarsızlıktan utandı ve daha fazla dayanamadı. O dünyanın en büyük Buda heykeliydi ama milyonlarca insanı kurtarmak için büyüklüğünün hiçbir işe yaramadığını gördü.”
— Mohsen Makhmalbaf —

Nafas( Niloufar Pazira) , Kanada’ya göç etmiş bir afgan kadınıdır. Afganistanda bıraktığı kız kardeşinden bir mektup gelir. İntihar etmek üzeredir ve ablasına ihtiyacı vardır. Yaşadığı dönem Afgan kadınları için gerçekten zor bir dönemdir çünkü. Nafas defalarca kez Afganistana dönmek istemiştir fakat, Kanada’da insan olarak, hele de kadın olarak yaşayabilme yi bir kenara bırakıp buna cesaret edememiştir. Yıllar sonra Kardeşi için Afganistan’a dönen bir kadının İran-afganistan sınırını geçmeye çalıştığı serüveninde, bildiğimizden(!) daha gerçek bir Afganistan tablosuyla karşılaşıyoruz. Mayınlar yüzünden elleri, bacakları kopmuş ve Kızılhaç’tan yardım bekleyen insanlar, açlık, kadınların doktora gittiğinde perde arkasından tedavi edilmek zorunda kalmaları,cehalet…
Nafas,nefes anlamına geliyor. Filmde bir adamın adı da Hayat tı. Afganistan’da çok fazla kullanılan bir isimmiş Nafas. Bir yerde bu ismi kadınların burkalar altındaki esaretine bağlamışlar. Burkaların içinde özgürlüklerinin kısıtlanması bir tarafa nefes almaları bile oldukça zormuş. Birkaç sahne var aklımda seyrederken mahfoldum. Kızılhaç’tan protez ayak istemek için yollara düşen insanların, paraşütle uçaktan atılan takma bacaklara koltuk değnekleriyle koşmaları…
Bir adamın karısına verilen geçici bacakları getirip, bir yıldır beklediği protez bacakları almaya geldiğinde bunun karısı için uzun olduğunu, yanında getirdiği elbisesiyle ve karısının düğünlerinde giydiği ayakkabıları takma ayaklar üzerinde deneyerek ‘bu benim karım için uygun değil’ i kalbime indirecek şekilde söylemesi…

Film gibi değildi. Belgesel tadındaydı ve çok gerçekti. Zaten Time dergisi tarafından da en iyi 100 film arasında sayılmış zamanında.
Yorumlara baktım, insanlar filmin bir yere bağlanmamasından yakınmışlar genelde ama ben bunda abes bir taraf göremedim. İlla bir son olması gerekmiyordu filmde, bu daha anlamlı kılmayacaktı yani filmi. Amaç zaten Nafas’ı kardeşine ulaştırmaktan çok, doğduğu topraklara hapis olmayı reddetmiş bir kadının eşliğinde Afganistan’a yeniden bakmak olmuş. Ben sevdim, samimi buldum ve tavsiye ediyorum.

“Her zaman Afgan kadınlarının konulduğu hapishanelerden kaçtım. Ama bugün… Bu hapishanelerin hepsinde tutukluyum… Sadece senin için kardeşim.”
— Nafas —

Bir Başka NEFES Hikayesi
Aylardır iş arıyor çok sevdiğim bir dostum. Hem ekonomik krizden, hem güzel ülkemin aşamadığı ideolojik krizden mağdur oluyor her defasında. Bıçak kemiğe dayandığı bir zamanda iş buluyoruz birlikte. Görüşmeye çağırılıyor.Buraya kadar harika…Nasıl gitmeliyim diyor görüşmeye açık mı kapalı mı? Baş kesen bir düşünce yapınız yoksa ve herkesin özgürlüğünün önemli olduğundan yanaysanız cevap veremiyorsunuz bu soruya. Açık git, kapalı git demek üzerinize vazife değil çünkü. En azından benim için. Çünkü biraz empati kurma beceriniz varsa bunun onun vicdanında nasıl derinden bir etkiye sahip olduğunu anlarsınız. Peki açık gidersem evden mi gitmeliyim yoksa orda mı açmalıyım sorusu düşüyor akıllara. Yine cevap veremiyorsunuz. İki taraf için de külfet bu soruya cevap bulmak. Birbirimize atıp duruyoruz soruyu. Velhasıl politika kazanıyor. Yatırıyoruz giyotinin altına düşüncelerimizi, tercihlerimizi,haklarımızı,hürriyetlerimizi.
Bunu okuyup ‘ne var canım, insan mecbursa herşeyi yapar, gerekirse şu bu vs vs’ ile başlayan onlarca cümle kurabilirsiniz ama öyle değil, biliyorum.

“-Adın ne?

-Nafas

-Benimki de Hayat…”

Çeyreklik Bir Darbe Yazısı

2009-03-13T11:57:00.003+02:00

12 Mart maalesef iyi bildiğimiz, sevdiğimiz bir tarih değil. Takdir-i İlahi tabi ben bu gün doğmuşum. HBBA uzzuuun bir darbe yazısı yazmış günün anlam ve önemini belirtecek. Ben darbeleri desteklemediğim düşüncesini not düşerek kendi çeyreklik darbemi ele almaya niyet ediyorum.
12 Mart 2009 itibariyle tam bir çeyrek asırlığım artık. Olaya böyle bakınca yaşlılık hissim kabarıyor tabi.
Bir yıllık bir muhasebenin ardından keyfimi doğrultamadım dün. Nedense bir burukluk çöktü ve gitmek bilmedi. Herneyse…
Geçen geçti,giden gitti. Kalan sağlarım, dostlarım, ailem,sevdiklerim… Hayatımda olan herkese teşekkür ederiyorum varlıklarından ötürü. Hep birlikte bir çeyreklik daha görebilmek umuduyla. Hepinizi çok seviyorum…

Well,Well Hello Wall-E

2009-02-28T21:04:00.011+02:00

Animasyon şirketleri arasında Pixar’ın açık ara önde olduğunu düşünürüm hep. Şimdiye kadar da yanılmadım. Belki de Pixar’a ait her yapımı kayıtsız şartsız kabul etmemle de alakalıdır, bilmiyorum.
Bolt ve uzun zamandır seyretmeye can atıp fırsat bulamadığım Wall-E animasyonlarını arka arkaya seyrettim. Bolt da başarılıydı fakat Wall-E’yi daha orijinal ve heyecan verici buldum. Bolt’un 8 yaşındaki kız kardeşimin, Wall-E nin ise benim favorilerim arasına girmesi de bunu destekler nitelikte oldu.Yine de Bolt’daki hamster a bayıldığımı söylemeden geçemeyeceğim.

Wall-E(Waste Allocation Load Lifter – Earth class/ Atık paylaştırma vinci dünya sınıfı)
Yaşadığımız 2000li yılların dünyasında, insanların korkunç tüketim hızına teknoloji ayak uyduramamış,dünya bir çöp yığınına dönmüş,temizlik yapmak adına da insanları konforlu uzay gemileriyle dünyadan tahliye etmişlerdir. Wall-E çevreyi temizlemek üzere üretilmiş bir robot serisininin hala çalışan tek üyesidir. Dünyada canlı cansız kimse kalmadığı halde Wall-E düzenli olarak çöpleri toparlama işiyle uğraşır. Bu esnada bulduğu işine yarar ıvır zıvırlarla da kendisine bir yaşam alanı oluşturur. Her akşam düzenli olarak Hello Dolly seyrederken tek düşündügü bir gün aşık olup filmde gördüğü el tutuşma sahnesini yaşayabilmektir.En yakın arkadaşının bir hamam böceği olması da esprili ve hoş bir ayrıntıdır.

EVE (Extraterrestrial Vegetation Evaluator-Dünya dışı bitki örtüsü değerlendiricisi)
Ultra teknolojik dünya modeli olarak tasarlanmış uzay gemisinden, dünyaya yaşam belirtisi kalıp kalmadığını anlamak için, bitki örtüsü araştırması yapmak üzere gönderilen seriden bir robot. Tabi Wall-E ye göre oldukça üstün özelliklere ve son derece çekici bir görünüme sahip.

***

Wall-E tam tabiriyle züğürt bir robot:) Kendine ait son derece sevimli dünyasıyla EVE’yi tanıştırmak ister fakat gerçekten ayrı dünyalara aitlerdir. Yine de zor da olsa iletişim kurup dost olmayı başarırlar. Wall_E’nin tek derdiyse ilk görüşte hayran kaldığı EVE’ nin elini tutmaktır. Eve’ye çöpten bulduğu ve hala hayatta olan bir bitkiyi hediye eder. EVE, bitkiyi alır ve tüm devreleri kapanır.Çünkü dünyaya ait bir yaşam belirtisi bulmuş ve görevi orada sona ermiştir. Hikaye tam da burada başlar. Wall-E aşık olduğu robot için tam bir fedakar aşık kıvamındadır.Sonuna kadar da savaşır.Yeter ki EVE bir kez elini tutsun :)

Burdan sonrasını anlatmaya pek niyetli değilim. Animasyonu öyle güzel detaylarla süslemişler ki, eğer duygusal tarafı ağır basan biriyseniz ağlayabilirsiniz bile.Zaten ilk çıktığı zamandan beri Adrien Brody e benzettiğim Wall-E nin hal ve hareketleri yüz ifadenizi mütemadiyen hüzünlü tutacak. Çok keyifli bir aşk hikayesi olmuş. Bir taraftan da sosyolojik olarak iğneleyici :)
103 dk lık filmde bu zamanın 1/3 i kadar replik kullanılmış. Bu animasyondan hiç bir şey eksiltmemiş aksine biraz da özellikli kılmış bana kalırsa.
***
Bir diğer irdeleme de, tahliye edilen insanlar üzerinde yapılmış. Dünyadakine taş çıkarır cinsten bir tüketim çılgınlığı tam gaz uzay gemisinde de devam etmektedir. Üstelik burada, insanlar yerlerinden kıpırdamadan her istedikleri ayaklarına gelmektedir. Aslında şimdi de olduğu gibi tam olarak ne olduğundan habersiz orada da uyutulmaktadırlar. Bütün insanlar şişman ve yürümeyi unutmuştur.

Disney/Pixar Wall E HD Trailer
Yükleyen sebest

Muhteviyatı: Biraz işkence, biraz kan.

2009-02-07T14:43:00.014+02:00

Hadi empati kuralım. Biz derisinden, etinden,sütünden,kürkünden, yağından faydalanılan,evlerimizde beslediğimiz,zaman zaman eğlence amaçlı kullandığımız hayvanların yerinde, onlar da bizim yerimizde olsunlar.
Evlerine alsınlar bizi, sonra bakamayıp sokağa atsınlar. Sokaklar evsiz barksız bizlerle dolsun, sonra belediyeler buna biz çözüm olarak bizleri barınaklara alsınlar. Şansımız varsa birisi gelip bizi oradan alsın. Sayımız çoğaldıkça öldürsünler. Çöp kamyonlarının arkasında pres yapsınlar, ya da gaz odalarına tıksınlar. Hala biraz şansımız varsa ötenaziyle ölelim… Sevmedik bu hikayeyi…
Etimiz de öyle lezzetli ki, önceleri daha merhametli şekilde bizden faydalanılsa da, dünya değiştikçe, nüfus arttıkça ve canlılar merhametini yitirdikçe bizi de sömürmeye başlıyorlar. Hızlıca paketlenmemiz lazım marketlerde servise sunulmak için. Bu yüzden çok da önemli olmasın nasıl öldürüldüğümüz. Etimiz daha diri olsun diye, baş aşağı sarkıtıp boğazımızda bir delik açsınlar kanımız oluk oluk aksın ama biz o sırda hala canlı olalım. Can çekişirken kafamızı kaynar suya daldırsınlar. Büyük makinalara soksunlar bizi, elektrikli çubuklarla öldürmeye çalışsınlar. Sopalarla vurarak, küfrederek…Sütümüzü,biz uygun oldukça almak onlar için zaman kaybı olsun ve makinalara bağlasınlar. Çocuklarımızı doğar doğmaz alsınlar bizden ve onlara da görmediğimiz bir yerde akıl almaz işkenceler yapsınlar. Sürekli süt verebilelim diye tecavüz askıları olsun. Dayanamayıp bitkin düştüğümüzde etimiz için başka bir işkence odasına götürülelim…

Derilerimiz… muhteşemler...Mağazalarda binlerce dolara teşhir ediliyorlar. Bunun için bizi diri tutmaya çalışsınlar. Bitkin düşmeyelim diye, kuyruklarımızı kırsınlar, gözlerimize acı biber sürsünler. Elektrikli çubuklarla öldürmeye çalışıp, hala canlıyken derilerimiz söksünler, kan revan içinde kalalım ne olduğunu anlayamadan. Birileri denizler aşıp yaşam alanımıza girsin ve kafamıza vura vura derimizi alıp bizi öylece bırakıp gitsin. Sürülerimize dalıp yavrularımızı, belki anne babamızı, belki en iyi arkadaşımızı alıp vahşice öldürüp en güzel ambalajlarla pazarlasınlar.

Eğlenmeye çalışsınlar bizimle. Yarışlar yapılsın, rodeolar. Sinirlendiğimizden değil, işkence gördüğümüzden kaçıp duralım oradan oraya,ve onlar eğlensin yeter ki...
…
…

“Gelmiş geçmiş tüm yaratıklar içinde şüphesiz ki insanoğlu en tiksindirici olanıdır”
Mark Twain

Güçlünün güçsüzü sömürmesi… Dünya tarihinde olan biten ve olacak olan her şeyin yalansız, abartısız,bütün gerçekliğiyle ortaya döküldüğü bir belgesel Earthlings . Belgeselin ardından, şehirlerin bombalanmasını, kadınların tecavüze uğramasını, çocukların yakılmasını, katliamları ve hiç bir şeyi artık sorgulamamaya başlıyorsunuz. Gerek kalmıyor. Yukarıdaki empati yazısında hayvanları yerimize koydum ama, onların sahip oldukları bu güdülerle insanlar kadar vahşi olamayacaklarından hiç şüphem yok…

Kopuş yaşadığımız yerleri garipsiyorum. Bu dünyada sahibinden dayak yiyen atın boynuna sarılıp ağlayan düşünürler, kuşu ölen çocuğa taziyeye gidecek kadar ince bir peygamber, üzerinde bir kedi uyuyakaldığı için cübbesini kesen başka zatlar da yaşadı. Kutsal kitaplar hayvanlara zarar vermeyi yasakladı... vs. vs…

***

Dayanabilirseniz hatta dayanamasanız da seyretmeniz gereken bir belgesel Earthlings.Belgeselin bir yerinde “hayvanların gözlerinin içine bakmayı öğrenmeliyiz” cümlesi geçiyor. Seyrederken insan oluşunuzdan utanıyorsunuz ve gözlerine bakmaktan. Belgesel boyunca öyle çok kendinizle başbaşa kalıp, öyle çok şeyi sorguluyorsunuz ki…

Filmi buradan indirebilirsiniz.

**EARTHLINGS:Yeryüzünde yaşayan bütün canlılar. Bütün türlerin EŞİT olduğunun ifadesi.

Kağıdına Yazdığın Benim Okuduğum Kadardır

2009-02-05T15:58:00.007+02:00

Uykusuz Dergisi yazarlarından Barış Uygur hesabı tek derste üniversite ve yüksek lisans eğitimine girme işine karar verdim.
Konumuz MOBBİNG.

Bir siteden aldığım en güzel mobbing ifadesine göre;

"Leyman’ın tanımlamasıyla mobbing bir psiko-terördür ve nedeni, düşünce ve inanç ayrılığından tutun da, kıskançlık ve cinsiyet ayrımına kadar her tür faktör olabilir"

İşte bu!
İşyerimde mobbing var,burnout sendromu yaşıyorum gibi pek bi afilli işyeri sorunlarınızdan bahsedebilmek için öyle yüksek yüksek tepelere ofis kurmalarına, sizin de orda Norveçli ressam tablosuna fotomonte olmanıza gerek yok.Bunu pek ala üniversitelerde de yaşayabilirsiniz. Hatta sıkça yaşayın ki ileride atlatması kolay kolsun. Mobbingle başa çıkma yollarından biri olarak iyi bir oryantasyondan bahsedilir. Üniversitelerde zamanında iyi bir oryantasyon yapılsa, insanlar gerçekten doğru üniversite tercihler yapardı hiç tartışmasız. Bütün bu insan kaynakları dersinden sonra, konuyu anlamış olacağınızı varsayarak (ki hoca mantığıdır,doğru yoldayım) örnek olaya geçiyorum.

Küçük bir üniversitede, kişisel kaprislerinden ve kibirinden sıyrılamamış bir hoca bulunmaktadır. Ne tesadüf ki insan kaynakları hocasıdır. Ama nedense hiç kimse insan kaynakları dersini 3 seneden önce veremez. Hoca bununla övünmekle birlikte, öğrenciler artık psikolojik olarak o derse çalışamamaktadır. Halbuki gerçketen her sorunun cevabını biliyorlardır. Ama hocamız eseriklidir.. Buna mukabil, 3. senesinde hala bu sınava giren bir öğrenci sınav kağıdındaki "Mobbing Nedir" sorusuna örnek olarak okulda yaşadığını yazar. Yeniden kalmak pahasına...

Sizce bu ortamda mobbing var mıdır?

A) HAyır mobbing yoktur, bunun adı uygulamalı işletme eğitimidir.
B) Canım siz de hep hocaları suçlarsınız. Çalışan nasıl geçiyor. (bu cevabı verenler için örnekte geçen üniversitede oryantasyon yapılacaktır)
C)Ben bilmem beyim bilir (okulu bitirmiş çoktan dünya evine girmiş demekki)

**KAğıdına not düşen arkadaşa selam olsun:)

Yaşam Destek Ünitesi

2009-02-02T21:30:00.004+02:00

Hayatta galeyana gelmiş ve hiç istemediğiniz, aslında hiç de size göre olmayan bir yerde okumaya sürülmüş, bir de oraya yerleşmiş olabilirsiniz.(Allah korusun evet).HErşeyde bir hayır vardır deyip yola devam etseniz de çekilir olduğunu savunamazsınız. Çekilmezdir!Çekilmese de iyi olur! Hele de noronları zaptedilemez şekilde bağlantılar kurup sürekli fikirler üreten, rutinden nefret eden, yenilikler, kültürel yaşam bolluğu vs vs vs olmadan yaşayamayan biriyseniz beni anlayan ve tanıyan kesimdesiniz. Tekrar merhaba...
Bu 'şahlanıp coşmak içimde var' topluluğu olarak bizi ayakta tutan-olmayanları da-, yapmak zorunda olduğumuz angarya işlere bile dört elle sarılmamızı sağlayan bir şey var. İç motivasyon. Ama nasıl. Bitti mi biter bir yakıttır. Dünyanın aslında içinde bulunduğu kriz tam da budur. İç motivasyon mutlulukla doğru orantılıdır çünkü...

Geçtiğimiz 1 hafta boyunca, 3 yıldır moderatörlerinden biri olduğum, 5-14 yaş grubu çocuklar için sunduğumuz bir program vesilesiyle, 8-9 yaş çocuklarından oluşan 13 kişilik bir grupla, günde 3 saat bir araya geldim.(şöförün yaşı kaç sorusunu bitiminde barındıran bir problem kıvamında oldu haklısınız). Uzun zamandır geçirdiğim en güzel 5 gündü. Hayatta en çok esnek düşünebilme kavramını seviyorum. Çocuklar da, her ne kadar aile, çevre tarafından budansa da bir tarafları hala alabildiğine özgür. Birlikte çalıştığımız konular, basit fizik deneyleriydi. Hepsinin yaklaşımını, ilgisini, bana verdiği enerjiyi ayrı ayrı sevdim. Yoğun bir program olmasına karşın,her gün bitiminde yorgunlukla birlikte inanılmaz güzel bir tat bıraktılar bende.Elbette hergün günlerce üzerine güldüğüm, düşündüğüm anılarım da oldu:) Hafta sonunda herbirinin msn ve facebook kurdu olmuş olduğunu öğrenmek biraz tuhaftı ama neyse...

Eğer ruhunuzu arındıracak, sizi bir yere makina parçası gibi entegre etmeyecek, hem size hem hayata birşeyler katacak bir işiniz varsa eğer, iç motivasyonunuz da vardır,mutluluğunuz da, paranız da. O sizin harikalar diyarınızdır. Herkes için hergün yeniden doğabileceği bir çalışma hayatı dilemeliyim sanırım. Buna ben de dahil olmak üzere...Pek bir kişisel gelişim yazısı oldu sanırım. Affola:)

Küresel Aleksitimi

2009-01-15T16:33:00.005+02:00

"İsrail gibi güçlü bir orduya, dünyayı arkasına almış bir devlete karşı direniş güçlerini nereden aldıklarını soruyorum. “Sadece özgürlük ve bağımsızlık güdüsü” cevabını alıyorum. Yönetimler değişebilir, alınan kararlar, izlenen politikalar değişebilir ama halkın özgürlüğe ve bağımsızlığa olan inancı hiç değişmiyor. Yani aslında liderler, politikacılar, hem kendi içlerindekiler hem de dünyanın geri kalanındakiler onların fikirlerini ve inançlarını etkileyemiyor. Burada çok güçlü, köklü bir kültür var, tarihin, insanlığın başladığı şehirler, peygamberlerin yaşadıkları topraklar var, bunların yanında 50 senelik esaretler, gelip geçici siyasetçilerin kar güden politikaları halkı kandırmak için çok zayıf kalıyor. Belki de bu yüzden Filistin’de diğer Arap ülkelerinin aksine, sokaklarda, ana caddelerde, liderlerin fotoğrafları yok. Halk sadece kendisine inanıyor."

Selma Şevkli böyle yazmış Filistin Günlüğü'nün 4. bölümünde. Yıl 2006

Bugün, enkaza dönmüş şehirlerinde nereye gideceklerini bilemeden, çaresizce kaçmaya(!) çalışan bir annenin ağzından dökülen cümlelere alt metin belki de bu.
"Allah bütün arap ülkelerinden büyüktür". Bu büyük ve ağır cümle yaptıkları gürültüyle vicdanlarını susturanlara ulaşmış mıdır acaba...
***

Fotoğraf: Selma Şevkli

Bugün

2009-01-05T19:05:00.002+02:00

Yeni liralardan 50 liranın arkasında Fatma Aliye Hanım'ın portresinin olduğunu görmek güzelmiş...

Filistinli militanlar-Kendisini Savunan Zavallı İsrail

2009-01-05T14:06:00.005+02:00

Bloğa bu kadar dayanılmaz bir video koymak konusunda çok düşündüm ama insanları daha fazla üzmenin alemi yok diye düşünmüyorum. Üzülün, üzülelim, oturun izleyin ağlayın, yetmedi tekrar ağlayın.Uyuyamayalım, oturamayalım televizyonların karşısında öyle yayılarak, rahatsız olalım artık. O kadar kaybettik ki kendimizi koşuşturmacanın içinde algılaybiliyor muyuz merak ediyorum Gazze'de olanları gerçekten.

AB, ''İsrail bunu saldırı değil savunma amaçlı yapıyor’’ açıklamasında bulunmuş.Haberlerde de Filistinliler için militan kelimesini kullanıyorlar.Ekranlara da ölümş kardeşinin cesedini öpen küçücük bir çocuk görüntüsü düşüyor...Filistinli militan adayı.
"Elektrik, su, gaz olmadığı için insanlar temel ihtiyaçları için dışarı çıkmak zorunda kalıyor".

*“Filistinliler timsahlar gibidir: Siz onlara çok et verdikçe onlar daha fazlasını isterler” (Ehud Barak, zamanın İsrail Başbakanı, 28 Ağustos 2000, Jerusalem Post’un 30 Ağustos 2000 tarihli baskısında yayımlandı)

*“ [Filistinliler] iki ayakları üzerinde yürüyen hayvanlardır” (Menahim Begin, Knesset’teki konuşmasından alıntılayan Amnon Kapeliouk, “Begin ve Hayvanlar –Begin and the Beasts” New Stastesman, 25 Haziran 1982

*“Filistinliler çekirgeler gibi ezilecek… Kafaları kayalara ve duvarlara vurulacak” (Zamanın İsrail Başbakanı Yitzhak Shamir’in Yahudi yerleşimcilere yaptığı bir konuşmadan, New York Times, 1 Nisan 1988)

http://www.internethaber.com/author_article_detail.php?id=7843

Haberlerde İsrailin Gazze'ye Kızılhaç'ı sokmadığı haberleri yayınlanıyor. Fakat bunun insanlardan yağan yardımları engellemek için,göndermeyin nasılsa iletilmiyor izlenimini vermek için olduğu aşikar benim gözümde. Kuruluş adı vermek taraftarı değilim fakat neredeyse bütün dernekler aracılığıyla Filistin'e yardım gönderebiliyoruz. Ayda 100-200 dolara bir kardeş aile edinebiliyoruz. Bir kaç kişi bir araya gelinip bile bir kardeş aile edinilebilir. Farklı kuruluşların farklı yardım paketleri var.Bu, Filistinliler kadar dünyadaki tüm insanların insan olabilmek adına verdiği bir mücadele.

Sonsuz dua ve lanetle....

Yeni Yıl Kırmızısı,Uğur Getirsin Dİye...

2008-12-29T20:50:00.006+02:00

İsmet Özel şiirlerini anımsıyorum bir kaç gündür. İlk okuduğumda hissettiklerimi...

Of Not Being a Jew şiirinden bir dize,ve Filistin'e

'bilmem insan nerenin yerlisidir'

***

Bosna-Hersekte insanların öldüğü zamanı hatırlıyorum. Okulda bir program bile yapmıştık. İlkokuldaydım. Bir şiir de ben okumuştum. Elimde Bosna'lılara ait bir kaset bile vardı.Savaşa dair. Üzerinde ölü bir çocuk resmi olduğunu hatırlıyorum. Yeşil kazağı vardı. Kasette çocukların söylediği şarkılar, milli marşları vs..Nasıl canımın yandığını biliyorum o kaset kapağını gördükçe. Ben de çocuktum nihayetinde.O zaman da terör sorunu vardı doğuda,köyler basılıyordu, yollar kesiliyordu, her gün kulğımıza teröristlerin artık daha profesyonlleştiklerine dair haberler geliyordu...
ABD-Irak savaşı başladığında ÖSS ye hazırlanıyordum.Biz yine koşuşturuyorduk tabi bir yerlerde bitse de bizde devam etmek zorundaydı...Zaman da öyle çabuk geçti ki, okulu bitiriyoruz ama savaşı bitiremiyoruz.
BAşka savaşlar çıkıyor önümüze.İsrail kene gibi kanını emiyor dünyanın. Doymadı. Dünya yeni yıla hazırlanırken, koskoca bir yıl için ümitlenir, dileklerde bulunurken, bir dakika sonranın hesabını bile yapamasınlar, umutlanamasınlar diye evlerinin üzerinden bombalarla süsleniyor yeni yılları. Fotoğraflar çekiliyor yine, öfke, korku, umutsuzluk koca bir haykırışla bakan gözler, o topraklar üzerine doğup anlamadıklar bir korku yaşayan çocuklar. Kareler dolusu kan,bomba, insan, korku, karanlık,karanlık,karanlık...
Siyasetten bir kez daha nefret ediyorum. İnsan olabilmek nasıl erdemli ve zor birşey aslında. Dünyaya hakim olmak sizi birşey kılmıyor.KAdehler dolusu kana şereflerini tokuşturarak yaşayanlara ne diyebiliriz ki.
Dünya tarihi ne kadar da kanlı...

Arkadaşım Arzu'nun duasını eklemek istyiorum buraya

"Allah'ım Filistin'i koru.
Mazlumu koru.
Masumu koru.
Çocukları koru.
Hala hissedip yazabiliyorken, beni ve insanların içinde insanlardan bir insan olanları koru.
AMİN."

AMİN!!!

-sız Adam

2008-12-24T15:05:00.007+02:00

Eveeeeeet...Başımı ve parmaklarımı kütürdeterekten bir Issız Adam yazısı yazmaya oturdum nihayet.

Aylar önce beklenti içerisindeydim filmle ilgili.Bunda hem Çağan Irmak filmi olmasının hem de filmden önce müzikleri dinlememin etkisi büyük olabilir. Daha sonra film anlayışına ve zevkine güvendiğim çok kişiden olumsuz yorumlar aldım. Buna rağmen iki gün önce olumlu olumsuz herşeyi bir tarafa bırakarak seyrettim filmi. Filmi seyrederken aklımdan birbirinden bağımsız bir ton şey geçti. O yüzden alakasız bir yazı yazabilirim. Ortaya ne çıkacağını ben de bilmiyorum şu an.
***
Film hiç Çağan Irmak filmi gibi değildi bana kalırsa. Onun filmlerinde şimdiye kadar oturmamış oyunculuklar ve karakterler görmedim hiç. Ama bu film öyleydi. Esas oğlan Cemal Hünal'ı inanılmaz itici buldum. Fİkret Kuşkan kokusu alıyordum zaman zaman-Fikret Kuşkan'ı çok severim-.Yakışmasına yakışmıştı o role ama iticiydi işte. Belki de canlandırdığı karakterin düzensiz özel hayatı itmişti beni.Melis Birkan a filmin sonlarına doğru alışabildim. Yüzünde 'hadi annecim teyzelere bi çirkin ol bakalım' denilince takınılan yüz ifadesini sürekli görmek bayılttı beni. Ancak ciddi sahnelerde derinlik verebildi yakışabildi rolüne. Filmin ilk yarısı bir müsamere tadında geçti desem abartmış olmayacağım kendimce.

***
Klasik bi ilişki hikayesi aslında. İşin kötü tarafı klasik bi aşk hikayesinden farklı bir tad aldıramayacak bir adam değil Çağan Irmak...
***
Ferzan Özpetek kokuyordu film. Ferzan Özpetek sevenler bilirler. Onun filmlerini bir kere seyredip çıktığınızda, filmin içinden bir müziği dyduğunuz anda filmden kareler sıraya girer zihninizde.Öyle yakışır şarkılar sahnelerine. Tamamen oraya ait olur. Bu filmde de çok güzel şarklar vardı. Ama şimdi şarkıların hiçbiri beni kendi sahnesine götürmüyor. Üz bizi Çağan Irmak. Kanımızı dondur. Ama Ferzan'ın yaptığı ayrılıkta bile bir tad bırakmayı sen yapmaya kalkışma.
***
Ratatouille ve Bin-Jip ten bile sahneler buldum.!!!
***
Kendimi o filmin içinde hissedemedim.Olmadı...Bazı replikler öyle klişeydi ki, bazıları da derin bir kaç cümle kurulmalı filmde diye konmuştu sanki. Hatta bir ara keşke film Sezen Aksu şarkılarından oluşan O Kadın filmi gibi eski 45 liklerden yapılsaymış bile dedim.

***
Biraz da sevelim:)Bütün ruhumla bir 45 lik koleksiyonum olsun istedim. Atayım evdeki bütün cdleri,mp3 leri. Bunu çok güzel hissettirmişler filmde.
Filmin yalnızca son 15 dakikası, filmin neredeyse herşeyi olmuş ve tabii ki kurtarıcısı da.

İÇİNİZDEKİ ISSIZ ADAMI DURDURUN!

Alper, filmde düzensiz bir özel hayatı olan, sorunlu bir karakter. Geceleri uyuyamayan, yanında birisini uyutmayan, sapkın(göreli) tercihleri olan biri. Bu onun karakterinde ruhunda kopup gitmiş bir parça, bunu kontrol edemiyor. Ada'nın hayatına girmesiyle yoluna girer gibi oluyor herşey. İlk kez hayatının tam orta yerinde birisine yer açıyor. Ada'nın da payı büyük elbette.Sabrediyor. Alper'in annesinden dahi aynı öğüdü alıyor; sabır! Bütün bunların yanında müzikten ve yemekten son derece iyi anlayan bir adam. Görseniz pek bir ince zor adamımız. Ada seviyor, seviliyor, sabrediyor. Alperin içindeki, zaman zaman insanlıktan çıkan yanına bile şefkat göstererek hem kendine hem Alper'e yardımcı olmaya çalışıyor. Zor adam ya, yalnız adam ya, ıssız adam ya, korkuyor hayatına giren bu eksiksiz insandan ve onun beraberinde getirdiği hayattan. ve git diyor Ada'ya. Her zaman herkesten duymaya alıştığı sözlerle. Ben seni haketmiyorum, karşına başkası çıkıp mutlu olduğunda bana teşekkür edeceksin.... Alkış!
ve Ada
-o zaman neden koştun peşimden. Neden ısrar ettin...NEDEN BAŞLATTIN!!!...
***
Filmin bir sahnesinde Ada Alper'e bakıyor ve senin hakkında hiç birşey bilmiyorum diyor. Alper de ben basit bir adamım diyor. İşte tam orda filmin içine girip Ada'ya iki tokat atasınız geliyor. Kendine gel adam doğru söylüyor. Bişey arama. bir derinlik, en boy, hacim yok diye.
***
Korkum Issız Adam ın bir fenomen olması. Yalnızlık, kabalık, kokraklık, tutunamamazlık... bunların hepsi birleşip Issız Adam diye bir tanımlama açmaz umuyorum ki. Yok böyle birşey. Bu saçma gidişata afilli bir isim takmanın bir manası olmasa gerek. İçinizdeki 'hakkaten yaa' sesini durdurun!
Alperin hiçbirşey değişmez sandım lafı Issız Adam olma yolunda gidenleri durdurur belki. Hiçbirşey değişmez sandım, sen gittiğinde kuş gibi hafifledim ama sonra kocaman bir sensizlik doldu hayatıma, ve sen ve ben hep varız, hep birlikteyiz sandım, böyle olacağı hiç aklıma gelmemişti...

Ayda 14.99 dan başlayan fırsatlarla:)

2008-12-19T19:24:00.003+02:00

Smile Adsl, piyasa ilk çıktığından beri hakkını yiyemediğim güzel reklamlar yapıyor arada. TTnet'in bizleri ciddi anlamda kazıkladığı ama vazgeçmemizin mümkün olmadığı bir ortamda keşke reklamları kadar bağlantısı da iyi olsaydı diyorum Smile Adsl için.

En hızlı erişim reklamından sonra, helloooğğ may neym iz conn....diyen adamı sevdim. Ama son günlerde "ayda 14.99 a ilkokul arkadaşınızı bulun" sloganlı reklama bayıldım. Görünürde biraz edepsiz herhangi bir reklam aslında ama ben nedense çok eğleniyorum. Şarışın güzel bir kız gayet seksi bir şekilde araba yıkıyor bu reklamda. Okuduğu 'öğretmen' şiirini de reklama çok yakıştırdım. İnternetin göz ardı edilemeyecek büyüklükte çoğunluğunun Facebook ve türevleri siteleri "abi bu kız ilkokulda çok çirkindi ne hale gelmiş vay bee" cilerden olduğunu bildiğimiz için nedense bu reklamı her seyredişimde o kitle gözümün önüne geliyor ve eğleniyorum:)Çok başarılı reklamlar kategorisinde sayılmazlar belki ama yine de eğlenceli.

Tarihe Tanıklık Eden Ayakkabılar

2008-12-15T22:23:00.003+02:00

Uzun zamandır bu kadar keyif aldığım bir haber olmamıştı. Bir çift ayakkabı. Bush'un yıllarca Iraklılara attığı bombalara, öldürdüğü çocuklara, tecavüz ettiği kadınlara karşılık “Bu sana veda öpücüğüm köpek” haykırışıyla fırlatılan bir çift ayakkabı...

Ayakkabıları delil olarak kullanacaklarını yazmışlar. Bence özel bir yerde saklanmalı, Irak için düzenlenen kurtuluş günlerinde gururla gösterilmeli. Çok basit belki, birisinin canlı bomba olarak çıkıp Bush'u öldürmesinden daha kıymetli buldum ben bu küçük düşürüşü. Hİç birşeyi geri getirmeyecek elbette ama yine de büyük bir hareket gözümde, ne olursa olsun. Selam olsun sana Muhtazar El Zeydi. ALkol ve uyuşturucu testine tabi tutacakmış seni bu uyuşmuş beyinler. Halbuki son zamanların en ayık tepkisini verdin belki de. Hiç bir afyon sana bunu yaptıramazdı eminim. Bu kadar içten, bu kadar cesur...Savaş hala bitmedi diyen Bush'un bu ayakkabılarla gömülmesini diliyorum...

Dualarım seninle El Zeydi.

Sigur Ros-Gong

2008-12-01T18:28:00.000+02:00

[][][][] / "Sigur ros - Gong" / Eric Lerner from Eric Lerner on Vimeo.

Half Nelson

2008-11-27T18:55:00.007+02:00

Bir film alırken arkasında yazanları pek okumam aslında.Filmin kalitesine dair önceden bir fikir edinmiş olurum ama asla oturup ince ince ne anlattığını araştırmam. Half Nelson filmini elime aldığımda 'yarım öğretmen' diye adlandırmışlardı ve üzerindeki resim de bir okulda kendisini kapana sıkışmış gibi hisseden genç bir adamı tasvir ediyordu. Çok basit bir kurgu geliştirdim, berbat br devlet okulunda çocukları hizaya getirmeye çalışan genç idealist bir öğretmen:) Bu düz mantık girişden sonra belki de bu sayfayı kapatırsınız:) Ryan Gosling'in performansının methedilmesi üzerine aldığım bu filmi henüz seyrettim...
Dan Dunne, ağırlıkla siyahi öğrencilerin olduğu bir okulda tarih öğretmenidir. Öğrencileri tarafından çok sevilen, okul yönetimi tarafından müfredata uymadığı için her defasında kenara çekilse de yine de bu çocuklara özgür düşünceden, Amerikan İç Savaşı'ndan bahsetmekten vazgeçmeyen, genç dinamik bir öğretmen.. Dan'e göre dünya karşıtlıklardan oluşuyor. Siyah ve beyaz, iyi ve kötü, güçlü ve zayıf, gece ve gündüz... Bütün film boyunca bir yandan da bu karşıtlıklara ilişkin küçük cümleler duyuyorsunuz. Okulda bambaşka biri olsa da Dan aslında bir uyuşturucu bağımlısı. Bir gün okulda uyuşturucu kullanırken öğrencilerinden Drey'e yakalanıyor. Drey de bir o kadar zor bir yaşama sahip küçük bir siyah. Bu karşılaşma aralarında bir arkadaşlığa yol açıyor...

Şimdiye kadar iddialı olan uyuşturucu temalı bir çok film seyrettim. Hepsi bir yerde birbirine benziyordu fakat Half Nelson'u bir kenara ayırıyorum. Filmin öyle başka alt metinleri var ki. Örneğin bir cümle geçiyor,"keşler yalnızdır". Dan yalnız olduğu için mi bağımlı,bağımlı olduğu için mi yalnız bilmiyoruz. Bİr yandan bağımlı öte yandan tabiri caizse kafası güzelken bile öğrencilerine faydalı olmak için neler yapması gerektiğini düşünen biri. İnsanların, hatta kendi ailesinin dahi 'o okuldaki siyahlar' diye konuşmaya başladığı zamanlarda aslında onu hayata bağlayanın öğrencileri olduğunu dile getiren bir yarım. Bana en çok dokunan sahnelerinden biri; Dery bir ara yakını olan biriyle uyşturucu satmaya başlıyor ve gittiği evlerden birinde Dan'le karşılaşıyor. Bakışmaları, Dan'ye paketi vermesi ve Dan'in derin ama altında onlarca 'böyle olmasını ben de istemezdim' diyen bakışları...

Yalnız bir filmdi. Dan yalnızdı,Dery yalnızdı, temalardan biri yalnızlıktı. Siyahlar kadar beyazlar da yalnızdı. Murat Eren'in yazısına gittim.
http://www.fotoritim.com/yazi/a.murat-eren--halloween-2006---new-orleans

Zıtlıklarla dolu bir filmdi,zıt renkler vardı, zıt yaşamlar,gündüz ve gece...
Fakat yaşam ancak böyle var oluyordu. Bir öğretmen düşüyor ve bir öğrenci eliden tutuyordu. Gerçek bir filmdi.

The Flying Clup Cup

2008-11-23T23:05:00.002+02:00

http://flyingclubcup.com/spip.php?article9

Muhteşem!!!!! pazar günü hediyem...sağol esracım:)

..:)))))))

2008-11-20T21:27:00.002+02:00

11. Bilmece

Hava yağmurlu, dolmuştayım...3-4 yaşlarında,dünyanın en tatlı kız çocuğu annesiyle birlikte oturdu yanıma... yüzüme baktıııı baktııı güldü, çok tatlısın kiiiiiiiiiiiii dedi:D:D
Bunu sabah sabah bir başkası söylese böyle hissetirirmiydi.... hiç sanmıyorum... Bu şarkı ufaklığa:)

Pazar günüme...

2008-11-16T18:39:00.001+02:00

Bu grubu seviyorum.Nedense özellikle pazar günleri

***KIRLANGICIN YUVASI

2008-11-15T16:37:00.003+02:00

Belgesel yapımcılığına, her gün esiri olduğumuz dizilerin bir bölümü için ayrılan bütçenin dahi ayrılmadığı ülkemin güzel yönetmeni Bülent Arınlı'ya Allah'tan rahmet diliyorum....

Radio Tarifa -Sin Palabras

2008-11-15T00:00:00.007+02:00

Sin Palabras

SİN PALABRAS
( http://video.google.com/videosearch?q=radio+tarifa&emb=0&aq=0&oq=radio+tarfi#
no te alejes de mí
deja que yo te mire
te sienta a mi lado
ya ves
no te vayas de mí
no te vayas de mí
despierta y te veo
a mi lado feliz
ya me acuerdo
te vi asomar
tus ojos

sin palabras
la química, sonrisas, miradas y todo..

vuelvo a sentir
no lo creí
vuelvo a nacer
la sal, la vida
ya me acuerdo
te vi asomar
tus ojos

sin palabras
la química, sonrisas, miradas y todo..

________________

sevdiği çok şey var

müthiş kokulu bir içecek en yenisi mesela

yağmurla gelen şehrayinler var

diğer her yabancının tuvalden silinmesi mesela

gözlerini dolduran çok şey var

minnet mesela

utandığı çok şey var

cennette yüksek sesle şiir okumak mesela

uykuya dalmak istediği çok an var

gözlerinin önünden güzel bir şehir,

deniz ya da yollar

şarkı söyleyerek akarken mesela

bir de söylemesi zor şeyler var

kelebek mayına konduğunda

sözlerin hükmü kalktığında mesela

bu şarkının İspanya sınırları dahilinde küçük bir şehrin görüntüleriyle yapılmış bir videosu vardı, bulduğum zaman paylaşacağım...

KİTAP MİMİ

2008-11-14T21:04:00.002+02:00

Kitap mimiyle sevgli Esra Nur Üçkol'un sitesinde karşılaştım.Katılmaya değer buldum.

Bana en yakın kitabın adı; 'Yavaşla'. Şu an bu kitabı okuyorum. Kitabın 56. sayfasındaki 5. cümleyse;

-"Doğruluğu şaşmaz bir biçimde sadece kendi mülkü sayanlar,kendilerine muhalefet eden veya engel olan her düşünceyi yok edilmesi gereken düşmanlar olarak görürler."

Siz de katılmak isterseniz, kurallar şöyle:

*Kendinize en yakın kitabı alın.
*Sayfa 56yı açın. Beşinci cümleyi bulun.
*Cümleyi bu kurallar ile birlikte yayınlayın.
*sevdiğiniz, en moda veya en entelektüel kitabı seçmeyin: en yakınınızdakini alın.

uuuzzuuunnn iinnsaaaannn:)

2008-11-11T22:22:00.000+02:00

- Awesome video clips here

Hayatı Iskalama Lüksü Olmayanlara

2008-11-11T22:02:00.001+02:00

Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına
inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan,
için rahat olsun.

Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve
yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme
yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır.

Sen kendini paralarken o her zaman
bahaneler bulmaya hazırdır.
Hani ağzınla kuş tutsan
'Bu kuşun kanadı neden beyaz değil?'
diye bir soruyla bile karsılaşabilirsin...

İki ucu keskin bıçaktır bu işin.
Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın hep.
Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur.
İyi halin cezanda indirim sağlamaz.

Sen, 'Ama senin için şunu yaptım' derken o,
'şunu yapmadın' diye cevap verecektir.

Ve ne söylesen karşılığında mutlaka
başka bir iddiayla karşılaşacaksındır.

Üzülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın.

Özledin, içtin, ağladın, güldün,şarkılar söyledin,
düşündün, şiirler yazdın.

'Peki o ne yaptı' deme.
Herkes kendinden sorumludur aşkta.
Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine
engeller koyuyorsa bu onun sorunu.
Bir insan eksik yaşıyorsa, ve bu eksikliği
bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa
sen ne yapabilirsin ki onun için?

Hayatı ıskalama lüksün yok senin.
Onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın.
Her zamanki gibi yaşayacaksın sen.
'Acılara tutunarak' yaşamayı öğreneli çok oldu.

Hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü
bir şey değil. Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek
kişiye bağlamadın ki....
Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor.
Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu?

Kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip
yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana.
Yine içeceksin rakını balığın yanında.
Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası...
Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve
biliyorsun aslolan yürektir.
Yürek sesi ne bilmeyenler,ya da bilip de duymayanlar
acıtsa da içini unutma;
yaşadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte.

Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde
taşıdığın sevda duygusunu.

Elbet bitecek güneşe hasret günler.

Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve
minik bitkiler değil, güneşin çiçekleri
dolduracak yüreğini...

Unutma;

Hayatı ıskalamaya lüksün yok senin....

"güzellik insanın kaderidir"

2008-11-07T21:39:00.006+02:00

Böyle diyor şişman koreli kadın kendisine yardım eden baş döndürücü güzellikteki genç kadına..."güzellik insanın kaderidir".
Kim ki duk 'un senaryo yazımında destek olduğu 'Beautiful' filmini seyrettim bugün. HEr zamanki gibi 'rahatsız edici'ydi:) Kim-ki Duk sevenlere bunu açıklamanın anlamı yoktur ama 'demir leblebi' tabiri en çok onun filmlerine yakışır. Beautiful son derece güzel bir kızın güzelliği yüzünden kendini lanetlemesi üzerine kurulmuş. Bu berbat olaylar serisi belki de dünya üzerinde birden fazla güzel kadının başına gelebilecek bütün olayların film boyunca tek bir güzel kadının başına gelmesi gibi işlenmiş. Tabi ki budan ibaret değil. Erkeklerin şekilci yaklaşımlaını, bir kadına delicesine aşık olmasına, onu sevmesine rağmen şehvetine engel olamayıp ona zarar vermesini kanırtarak anlatmış film.Üstelik erkeğe 'sana tecavüz edişim senin suçun, önce senin güzelliğin tecavüz etti' bana dedirtecek kadar aşağılarcasına. Seyrettiğinizde belki de abartı bulacaksınız ama durup düşününce aslında o kadar da uzak değil. Kim ki duk, Zaman filminde de, insanların dış görünüş takıntılarına ve bunların peşinden kaybolan değerleri inceden işlemişti. Ahlaki eksikliğin insanı nasıl sadece güdüleri peşinden giden, insanlıktan çıkan yaratıklara çevirdiğini göstermiş bu filmde de. Evet yine acı verici bir filmdi.(

Bu filmi tuhaf bir gündem içerisindeyken seyrettim. California sendromu ve hayatta 'hızlı olmak' zorunda olmanın insana neleri kaybettirdiği üzerine düşündüğüm bir zamanda bu film...California Sendromu sözlüklerde "günümüz gençliğinin adı konulamamış sıkıntılarının adı konulmuş, terminolojik ifadesi. yanlızlık, tüketim toplumunun bir parçası olmak, egoizm, maddiyata çok önem vermek, kadın-erkek ilişkilerinde yalnızlık ve mutsuz olmak, mutsuz ilişkiler ve bunu bastırmak için eğlence hayatına yönelmek ve alkol-seks-uyuşturucu üçgeninde boğulmak, büyükşehir yaşamının zorlukları ve maddiyat-maneviyat arasında tercihte bulunamamak, her fırsata mutsuz ve melankolizme yaklaşmak şeklinde fasit daireye yakalanmış kişi davranışlarının bilimsel tanımıdır. " diye geçiyor. Bunu tabi kendi ülkemizde de görmüyor değiliz.

O kadar hızlı yaşamak zorunda kalıyoruz ki, hız yoksa hayatın içinde siz de yoksunuz. Zaman yetmiyor diyorsanız doğru yoldasınız tebrikler. Sürekli bir yetişme kaygısı, geride kalanı affetmiyor hayat. Atlaya atlaya yaşıyoruz. NEleri ıskalıyoruz durup düşünmüyoruz bile. İletişim kuramıyoruz, sevdiğimiz insanlarla bir araya gelmektense bir ağın ucunda iki kelime etmeyi zaman geçirmekten sayıyoruz. ve atlıyoruz... durup düşünmeden, kendimize bakmadan uçuyoruz. nereye ne için... insan kendine bakmadan ne öğrenebilir? ya da sevdikleriyle bir araya gelip iki kelam etmeden gözlerine bakmadan kanat takıp en son trendleri yakalamış olsa ne yazar... Bu yüzden yalnızlığımıza gömülmüyor muyuz? Artık anlamıyoruz insanları, empati kuramıyoruz, herkes kronik olarak mutsuz. Kronik mutsuzluklarımız post-modern isimlerle offff dedirtecek acaip hastalıklar meydana getiriyor ilgimizden yoksun vücutlarımızda. 'An' ı yaşamayı 'ne yaşasam kar, her şeyi yapabilirim' olarak algılayan dejenere zihinlerimiz o 'an'ı asla yakalayamadan geçip gidiyor hayattan.
.............

nereye...durup bir nefes alsak...yüzlerimize baksak...hissetsek karşımızdaki insanı, en başta kendimizi, en yakınlarımızı, belki üzerine bastığımız zemini... gerçekten yaşasak....

nefes...

2008-11-03T22:30:00.001+02:00

Boomp3.com

Kendime ve zihnimden geçip yetişemediğim herşeye ithafen:)) narsistliğin böylesi

LES JOURS TRİSTES

2008-10-29T23:26:00.003+02:00

It's hard,
hard, not to sit on your hands,
burrow your head in the sand,
hard, not to make other plans
and claim that you've done all you can,
all alone
and life
must go on.

It's hard,
hard, to stand up for what's right
and bring home the bacon each night,
hard, not to break down and cry,
when every ideal that you tried
has been wrong.
But you must
carry on.

Ref:
It's hard,
but you know it's worth the fight,
cause you know you've got the truth on your side,
when the accusations fly.
Hold tight!
Don't be afraid of what they'll say.
Who cares what cowards think? Anyway,
They will understand some day,
some day.

It's hard,
hard, when you're here all alone
and everyone else's gone home.
Harder to know right from wrong
when all objectivity's gone
and it's gone.
But you still
carry on.

Ã¢'cause you,
you are the only one left
and you've got to clean up this mess.
You know you'll end up like the rest
Bitter and twisted - unless
you stay strong
And you
carry on.

Ref:
It's hard,
but you know it's worth the fight,
cause you know you've got the truth on your side,
when the accusations fly.
Hold tight!
Don't be afraid of what they'll say.
Who cares what cowards think? Anyway,
They will understand some day,
some day.

Statü

2008-10-22T22:27:00.002+03:00

-İyi günler
-İyi günler
-Ben şu siyah arabayı almak istiyorum. Biraz inceleyebilir miyim?
-Elbette. Bu otomobil kendinizi özel hissetmeniz için tasarlanmış.Her türlü konfor düşünülmüş,bindiğiniz anda dünyayla iletişiminiz kesilecek sadece siz ve arabanız başbaşa kalacaksınız.

...

sanırım otomobil alırken bu şekilde kandırılıyoruz.

...

Bir otomobil sahibi değilim, belediye otobüsü kullanan bir öğrenciyim. Şidmiye kadar otobüste kafamı cama dayadığımda da ah keşke şu arabada ben olsaydım gibi iç geçirmelerim de olmadı. otomobil sahipleriyle belediye otobüsü kullanıcıları arasındaki statü farkını hissetmiyor değilim tabi. Rahatlık,konfor diye başlayan bir ton farkın yanına ezici bir ayrıcalık ekliyorum. 'burun karıştırma'. gözüme takılan her arabanın -nasıl bir tesadüfse- şöförünün burnunu karıştırıyor olması artık yeter dedirtti. Toplu taşıma aracında burnunuzu karıştıramazsınız elbette. Adam bir ton para verip güzel bir araba almış, alırken de yukarıda belirttiğim gibi hayattan izole olma sloganıyla motive edildiyse, camın şeffaflığına rağmen burnunu karıştırmasında elbette ki abes bir taraf olamaz. Nasıl bir psikoloji acaba. Yani kimsenin görmeyeceği düşüncesi. Araba kullanmak bir motor faaliyet. Bir süre sonra gaz,fren debriyaj diye düşünümoyrsunuz, burun karıştırmak da buna ekleniyor demek ki. Gerçi çok şükür henüz sadece erkekler böyle. Bir gün bir bayanı da bu halde görürsem eğer ne düşünürüm bilemiyorum. Eğer böyle bir özgürlük varsa, otomobil üreticileri rica ediyorum bu duruma bir el atsın. Benim camdan bakma özgürlüğümü baltalamayın. Bir bayan blog yazarı olarak bloğuma bunu eklemekten geri duramadım düşünün artık.

şimdi baktım da, sözlüklere bile konu olmuş aslında. Muzdaribim:/

LikeMind Ankara Ekim Buluşması

2008-10-20T12:25:00.005+03:00

LikeMind organizsyonu benzer zihinli (like mind) olan insanların birbirleri ile fikirlerini geliştirmeleri, işlerini geliştirmeleri gibi birçok imkanı bulabilecekleri bir uluslararası buluşmadır.

Bir kahve masasında toplanıp bir gündem olmadan yeni fikirlerden her ay toplanıp konuşuyoruz. Ekim buluşması Ankara'da katıldığım ikinci LikeMind Ankara toplantısıydı. Aylardır insan kaynakları ve kişisel gelişim konuları içinde zaman geçiren biri olarak çoktan yeni, kafa açan fikirleri kovalamaya başlamıştım ki ekim buluşması imdadıma yetişti. Kafasında sürekli yaratıcı fikirler beslemeye çalışan biri olarak, toplantıya katılan bütün arkadaşları büyük bir iştahla dinledim. LikeMind ın en güzel tarafı, farklı alanlarda çalışan yahut öğrenci olup fikirleri olan insanların bir araya gelip herhangi bir konu üzerinde yahut birden fazla konu üzerinde konuşmaya başlayıp kendisini bir süre sonra bir fikir ortağıyla birşey keşfetmişken yahut birbirlerine yepyeni şeyler katarken bulmaları.

Benim gibi rutin olarak bir iş üzerinde çalışamayan biriyseniz, arada zihninizin açılması yoluyla iç motivasyonununuzun arttırılması gerekiyorsa LikeMind bu derdinize deva olacaktır:) Üstelik öğrencilerin sistem korkusuyla kendisini KPSS sınav kuyruğunda yahut istemediği halde bir şirketin bankanın mülakatında ter döküyor olduğunu düşünürken, aslında hiç de öyle olmadığını, gerçekten sıradışı öğrencilerin zor da olsa kendileri olarak, kendi sevdikleri işleri, "kendi işleri"ni yapmak istediklerini görmek inanılmaz bir motivasyon kaynağıydı.
Kasım buluşmasını iple çekiyorum.

Sevgili Çay Bardağım

2008-10-20T12:14:00.004+03:00

istanbul serisi çay bardaklarını muhtemelen reklamlarda görmüşsünüzdür. Uzun zamandır almak istiyordum sonunda sağolsun güzel annanem meşhur çayyaşlığım ve vazgeçemediğim çay keyfime bu bardağı hediye etti:) daha önce içimine güvenerek aldığım pek çok bardak, kupa vs beni hayal kırıklığına uğratmıştı. İstanbul serisi adı altındaki bu tasarımsa gerçekten bu keyfi yakalamama yardımcı oldu. Öncelikle bardak çok ince bir camdan yapılmış. çayın ısısı, içimi bu yüzden güzel. Bunun yanında bardağı kavramayla ilgili de bir estetik sorunu yaşamıyorsunuz.Üstelik bardak altlığıyla birlikte duruşu iştahınızı sürekli olarak arttırıyor:) Bütün bu anlamları İstanbul sevgimden yahut çayyaşlığımdan mı yüklüyorum bilinmez ama bu bardaklarla çay içmeye değer. Afiyet olsun:))))

Sıkı analizler:)

2008-10-16T12:28:00.010+03:00

Lady Diana'nın ölüm haberinin dünya basınına düştüğü,herkesin fazlasıyla üzüldüğü o günlerde ortalarda dolaşan şu bağlamaya bayılmıştım;

soru: globalleşme nedir?
cevap: lady diana'nin ölümü,
soru: nasil yani?
cevap: bir ingiliz prenses bir misirli adamla beraber...belçika yapimi bir iskoç viskisi ile sarhoş olmuş bir alman şoförün kullandigi alman yapimi bir arabadalar. japon yapimi bir motosiklet kullanan italyan bir paparazzi tarafindan takip ediliyorlar. kazadan sonra amerikali bir doktor, brezilya yapimi ilaçlarla tedavi ediyor ve bu yazı buraya,taiwan teknolojisini çalan bill gates'in kurdugu bir teknoloji ile bir türk tarafindan yazılıyor.

şimdilerdeyse ortalığı kasıp kavuran krizle ilgili bu haberi okuduğumda da aynı tadı aldım. Bazı yaklaşımlar öyle gerçeki ve dürüst oluyor ki, başka türlü ifade edilemezdi dedirtiyor insana.

"Amerikali yatirim uzmani Dr. Marc Faber bu ayki köse yazisini su sekilde bitirmis:

Federal hukumet bize $600 degerinde bir geri odeme yapiyor. Eger bunu Wal-Mart'da harcarsak para Çin'e gidecek. Benzin alirsak ise Araplara. Bir bilgisayar alirsak Hindistan'a. Sebze ve meyve alirsak Meksika, Honduras ve Guatemala'ya gidecek. Düzgün bir araba alirsak Almanya'ya. Gereksiz çerçope yatirsak Tayvan'a gidecek ve bunlarin hiç biri Amerikan ekonomisine fayda saglamayacak. Parayi ukemizde tutmanin tek yolu hayat kadinlarina ve biraya harcamak, çünkü artık ABD'de üretilen tek şey bunlar. Ben üzerime düşeni yapiyorum."

www.pazar-lamaca.com

:)))

...

2008-10-10T18:15:00.001+03:00

Hiçbir ölüm bize kendi faniliğimizi hatırlatmıyor artık.

şu an nerde olmak isterdim

2008-10-07T17:52:00.002+03:00

mmmmmmmmm...Kudüs:)

Çay ve Ankara

2008-10-07T17:37:00.002+03:00

Boomp3.com

ankaraya sonradan gelip adaptasyon sağlayabilmek gibi bir yeteneğiniz varsa öncelikle saygılar:) 'galiba yaşanır yaa' cümlemin üzerinden sanırım 2 ay geçti, 'galiba yaşanmaz' diyorum bir kaç haftadır. Siyasi ruhun, politikanın, hırsın, yarış halinde olmanın insanın gözüne girer şekilde pirim yaptığı bir yerde hissediyorum kendimi. Bu cümleler biraz ağır ve kötü gelse de kulağa, ruhuma işledikleri bunlar çok üzgünüm ki. Nerde mi yaşamak isterdim? henüz bilmiyorum sanırım...
HEnüz kış gelmemiş olsa da, benim gibi çayyaş biri için güzel bir çay ve ankara şarkısı. ŞArkıyı söyleyen Mahmut Sözer. Söz ve müzik ve kayıt kendisine ait. myspace.com dan 2-3 şarkısına daha ulaşabiliyorsunuz. Günün her saati gider mi bilmiyorum ama ben akşamları günün yorgunluğu üzerine dinlemekten daha çok keyif alıyorum.

Sabah Şekeri Avea

2008-10-06T10:42:00.003+03:00

Bu GSM operatörlerinin laubali -yahut samimi diyelim buna- mesajları beni günün her saati beni güldürebiliyor.
ARANKAZAN! Geçen ay diğer operatör ve sabit hatlardan 10 dk. arandınız. 10 dk daha aransaydınız, her yöne hediye kontör kazanacaktınız.Aranın, kazanın!

tercüme: şimdi sen bi halt varmış gibi sürekli avealılarla konuşuyosun ama kafanı kullanıp azıcık diğer operatörlere de göz kırpsan şimdi beleş kontörlerin olacaktı. ah akılsız!

iki ifade arasında pek de fark göremiyorum ben. ne dersiniz:D